25 Şubat 2013 Pazartesi

canavar.

Kafamı yarıp da daha yücelere çıkasım var. Kafamı duvara çarparak yüzümü kan revan içinde bırakasım var. Bunlar ve daha fazlası adiliğimdendir. Ben bir canavarım, geçmişi yiyen ve geleceğe bir şey bırakmayan.

Susuyorum, fakat susamıyorum.
İt ve yılan.. ben yalancı!

24 Şubat 2013 Pazar

geçiyor gençlik çağları.

Sabah yedi akşam on.. masum ceylan gençlik geçiyor. Kötü günleri düşününce.. yine şükür. Yok edilen ormanların ve kırların kokusu sadece anlatımlarda.

Beni geç.. ya da.. dur geçme..
Neyse!

23 Şubat 2013 Cumartesi

boğmak.

Ben yazarken insanlar ölüyor. Bir kaç dem.. bi kaç tane insan daha öldü.  Ben yaşamları duman ediyorum. İrade bende.. bağışlamak yerine zehir alıyorum.

Yazıyorum, ağlamak varken.. keşke, keşke bu kadar adi olmasam.

22 Şubat 2013 Cuma

insan haya eder.

İnsan haya eder, hangi kimliğe sahip olursa olsun. Genellemelerin cazibesine kapılarak vicdana karşı durmak olacak iş midir? Bir vicdan sahibi için değil.. en azından bu genelleme de ısrar etmek.

Saçma, yanlış genellemelerle vicdan sahiplerini incitmek.. karaktersizlik ister.

18 Şubat 2013 Pazartesi

ah.

Orta halli adamın orospuya karşı tutarsızlığı ve koca bir toplumun yüzsüzlüğü. Herşey gayri samimi mi? 

Bir tavırla yapılan konuşmalar ve susmalar.