17 Temmuz 2013 Çarşamba

solitude.

Yaşlı bir ağacın altındaki, iki yüzyıllık banka uzandım.. Gözlerim ağacın yaprakları arasından gökyüzünü süzmeye çalışıyor.. Kulaklarıma kuşların ötüşü iniyor..
"Hayat kısa,
Kuşlar uçuyor."

10 Temmuz 2013 Çarşamba

gönül kapan.

Kendimi yazmaya zorlayıp duruyorum. Kendimi yazmaya zorlamak bişey geliyor bana. Her zamanki gibi kararsızım ve yalnızlık seçimimden vazgeçmek üzereyim. Göz takılır ve gönül çelinir. Gözden gönle giden bir yol var mıdır?

Gönlü kaplar bazı tebessümler.. kahkahalar ise karartır. Gördüğüm en güzel tebessümler ve en çirkin kahkahalar kadınlara ait. Zarafet karşısında kötü kalıyorum. Peki; neden dolayı yazıyorum şunları ve bunları?

Şunları ve bunları yazıyorum ondan dolayı. O bende kendimi kesme isteği oluşturan biri. Ben onun hiçbir şeyi!

8 Temmuz 2013 Pazartesi

7 Temmuz 2013 Pazar

panta rhei.

Herşey, herkes hareket içersinde, hiç kimse durmaz. Yalnızca aşık durur, fakat aşık maşuksuz duramaz. Neşe, keder, acı, sevinç akar. İnsan akışı seyrederken akar mı?




4 Temmuz 2013 Perşembe

insan iii.

''quom qualis sit non novit''
Ben de insanım. Önce kötüden başlamam adiliğimdendir veya cahilliğimden.

insan ii.

''non homo''
İnsan iyi birşeydir, bunu söyler kitap. Bu hakikate iman et veya tersini ispat etme gayretiyle hayatını mahvet. İnsanlar kötü olabilir, ama insanın kök hücreleri iyidir. Kök hücrelerini çevre bozar, yani hücresizlik.

insan i.

''lupus est homo homini''
İnsanların insanları isyanın eşiğine ittiğini seziyorum. İtilen insanın tek bir adım atması yeter ve ateşe düşer. Önemlidir çevre, bütün çevremizi seçemeyiz. Her şey senin ihtiyarında değil genç insan. Gençce cümleler bunlar.

3 Temmuz 2013 Çarşamba

cehennem var.

Koşuşturmalar ve kaçışlar zamanla körleştirir. Onun için, yalnızca aptallar sadece gördüklerine inanır. Işıksız kuyuya düşen bilir görmediklerine inanmanın huzurunu ve kadim kapılar karşısında gözü kapalı beklemeyi. Bazı kapılar ardında cennet ve bazı kapılar ardında cehennem var.

ölüm var.

Ölü ellerle oynanan oyunlar son bir kaçışla biter. Hayat koşuşturmalar ve kaçışlarla sürer gider. Yangınlardan kurtulan insanlar, ihanetin acısıyla kavrulan erkekler ve kan revan içinde kalan gelinler.. hepsi kaçar yeraltına. Koşuşturmalarda, kaçışlarda kaybedecek bişeyi olmayanlara ümit ve hep kazananlara korku olan ölüm var.

allah var.

Yıllar öncesi start verilen koşuşturmalardır.. yıllar yanar ve günlere varılır. Her nihayette bir keşke bulunur elbet ve gözler yaşlanır. 'İnsan hayret eder' demiştim ve az buçuk da olsa bahs ettiğim buydu. Vardığımız ve varmakta olduğumuz günler de elbet geçecek. Korkma, şükür ki Allah var.