10 Temmuz 2013 Çarşamba

gönül kapan.

Kendimi yazmaya zorlayıp duruyorum. Kendimi yazmaya zorlamak bişey geliyor bana. Her zamanki gibi kararsızım ve yalnızlık seçimimden vazgeçmek üzereyim. Göz takılır ve gönül çelinir. Gözden gönle giden bir yol var mıdır?

Gönlü kaplar bazı tebessümler.. kahkahalar ise karartır. Gördüğüm en güzel tebessümler ve en çirkin kahkahalar kadınlara ait. Zarafet karşısında kötü kalıyorum. Peki; neden dolayı yazıyorum şunları ve bunları?

Şunları ve bunları yazıyorum ondan dolayı. O bende kendimi kesme isteği oluşturan biri. Ben onun hiçbir şeyi!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder